Ik wilde eens wat anders en ik leer graag nieuwe dingen. Ik raakte geïnspireerd door een animatie van een conculega op LinkedIn en ik dacht: Dat wil ik nou ook! Maar hoe maak je nou zo'n pakkende animatie?

Gedurende een aantal weken heb ik mij verdiept in een korte online cursus animeren met Adobe After Effects. Haarfijn werd er uitgelegd hoe je verschillende objecten kon importeren en animeren. Ik dacht: Nu wordt het tijd voor mijn eigen project! Vervolgens heb ik mij een aantal dagen vastgebeten in een kleine animatie over mijn werk: Het ontwerpen van een rugzak. En ik moet zeggen... Voor een eerste project, mag ik trots zijn!

Een animatie als deze draagt bij aan de visualisering van mijn werk: Waar ben ik goed in, wat doe ik graag en waarmee kan ik mijn (potentiële) klant helpen?

Ik ben zo enthousiast over het traject en het eindresultaat, dat ik er zeker van ben, dat er een volgend filmpje gaat komen!

Wordt vervolgd!

Modefabriek Juli 2018

July 08, 2018

Mode en duurzaamheid: Is het grote aanbod van zoveel snelle mode nog wel goed te praten door de impact die dit heeft op het milieu en de mensen die het maken? Tijd voor bewustwording van consument en retailer.

De Modefabriek was dit keer wederom een kakafonie van kleuren en prints. Erg mooi en aantrekkelijk. Helemaal waar ik van houd. Grote bloemmotieven en safari prints worden gecombineerd met grafische motieven. Kleuren lijken direct uit het regenwoud te komen. Gecombineerd met zwart/wit neemt het een nieuwe wending.

Toch vraag je je weleens af hoe al die merken kunnen bestaan. Struinend door de hallen waar de damesmode wordt getoond raak ik het overzicht helemaal kwijt. Veel lijkt op elkaar en merken lijken hun eigen identiteit verloren te hebben. Gelijker tijd stel je jezelf de vraag: Hebben we dit nu allemaal nodig? Zijn we inmiddels niet zo ver dat we moeten consuminderen en bewustere keuzes moeten maken met onze aankopen? Kan al die snelle mode nog wel? Moeten we niet langer kunnen genieten van de producten die we kopen?

Ik heb hierover een interessant gesprek bijgewoond met drie dames, die zich ieder vanuit hun eigen achtergrond hard maken voor deze kwestie.

Caroline Mewe van Alchemist is een voormalig inkoper bij de Bijenkorf en heeft, zo zegt zij zelf, uit frustratie 12 jaar geleden haar eigen sustainable label opgericht. Mode en sustainabililty horen hand in hand te gaan. Het was en is nog steeds haar missie en passie de mensen meer bewust te maken van wat ze kopen; waar, door wie en hoe het wordt gemaakt.

Marieke Vinck is een eigen shop in de Pijp begonnen. Ze was teleurgesteld over het aanbod van duurzame mode. Ze heeft met haar partner met Charlie & Marie een platform gecreëerd voor de verkoop en communicatie van sustainable mode. Inmiddels zijn ze een agentschap begonnen voor andere retailers en organiseren ze evenementen rondom wat zij liever “True Fashion” noemen. Volgens haar gaat sustainable te veel om verantwoord geproduceerde materialen en staat True Fashion meer voor het totale plaatje: verantwoorde materialen, maar ook verantwoorde productie locaties en voorzieningen en beloningen voor de werknemers in de fabrieken. Het gaat ook om de mensen achter de producten. Ze gelooft meer in gelaagde communicatie. Mensen die niet geïnteresseerd zijn moet je niet overladen met lange en ingewikkelde verhalen, maar warm maken door middel van simpele kreten of symbolen waar ze niet omheen kunnen. Iemand die eenmaal echt geïnteresseerd is, zoekt en kijkt wel verder.

 

Marieke Eyskoot is sustainable fashion en lifestyle-expert, spreker en presentator en schrijver van het boek “Dit is een goede gids voor een duurzame lifestyle”. Een boek dat inmiddels in vele talen is uitgegeven. Ze wil hiermee mensen motiveren met tips en tricks. Denk na over wat je draagt en hoeveel je nodig hebt. Het gaat om de bewustwording van de consument: Hoeveel, waarom en voor hoe lang heb ik het nodig? Dan koop ik dat goed. Informatie delen is belangrijk. Alleen door samenwerking tussen organisaties en modemerken boek je vooruitgang. Daarom is het ook zo belangrijk om de regeringen achter je te krijgen. Door het groots aan te pakken maak je de meeste progressie. Want hoe is het toch mogelijk dat we producten kunnen accepteren die onder omstandigheden zijn gemaakt die bij ons in het Westen ondenkbaar en illegaal zijn? Maar het stokje ligt ook bij de retailers zelf. Deze hebben de macht om de consument op te voeden en zo te veranderen.

Dan heb je nog de opkomst van lenen en uitlenen. Vooral jonge mensen vallen hiervoor. Waarom zou je iets kopen wat je maar een paar keer draagt? Mooie bijkomstigheid is dat mensen bij lenen altijd weer terugkomen voor wat anders. Bij kopen ben je ze misschien wel kwijt.

Veel merken zijn inmiddels onderweg naar een betere, duurzame en verantwoorde productie methode en materialen. Dat is goed nieuws. De consumenten zouden hierover meer inzicht moeten krijgen en beter gestimuleerd moeten worden. Het zou uiteindelijk aantrekkelijker en makkelijker moeten zijn om sustainable mode te kopen en te dragen.

Consumenten en bedrijven kunnen op internet inmiddels veel informatie vinden. Met simpele online tools kun je bedrijven en labels checken. Enkele voorbeelden zijn:

  • The green labels biedt online verschillende verantwoorde merken aan.

  • Remake is een non-profit organisatie die de bewuste consument wil stimuleren de mode voorgoed positief te veranderen en snel en goedkoop geproduceerde mode de wereld uit helpen. 

  • Rank-a-brand is een free online tool waarmee je bedrijven en merken kan checken op hun transparantie en sustainability.

  • “Made-by” helpt modemerken en designers in hun keuze voor de juiste en correcte materialen en fabrieken. Met mode-tracker hebben zij een tool waarmee je kunt zien hoe transparant een merk is en hoe deze groeit naar volledige duurzaamheid.

Ik ben nooit liefhebber geweest van snelle mode van grote winkelketens. Toch betrap ik mijzelf erop dat ook ik hier koop. Een leuke aankoop voor de zomervakantie doe je liever makkelijk en goedkoop. Toch is veel duurzame kleding heel modieus en goed betaalbaar. Koop liever één mooi item waar je langer en vaker van geniet, dan al die wegwerp troep. Of ga lenen en uitlenen. Dan heb je altijd wat nieuws. Raak je uitgekeken dan ruil je het weer in voor wat anders. Zo krijgen artikelen vaker de kans om gebruikt te worden.

Na de academie is het mijn bewuste keus geweest om geen mode te willen ontwerpen. Met de opkomst van grote winkelketens met snelle mode zag ik voor mij als ontwerper geen plek meer. Uiteindelijk ben ik bij Perry sport beland in de sport- en outdoor kleding en accessoires. Een grote sportketen, dat wel. Maar producten maken met een duidelijke functie en die voor een langere gebruiksperiode worden gebruikt geven mij meer voldoening dan artikelen maken alleen voor het mooie plaatje. Juist de combinatie tussen functionaliteit, duurzaamheid en mode is waar mijn aandacht naar uitgaat en waar voor mij de uitdaging ligt. Nu mag ik dat als zelfstandig designer met liefde ontwerpen voor de opdrachtgevers met wie ik nu samenwerk.

De noodzaak van een andere mindset

Daar waar de Modefabriek zich deze maand helemaal niet over uitsprak, is op de ISPO in München bijna een vanzelfsprekendheid geworden.

Vorig jaar was de noodzaak om meer sustainable, milieu- en arbeids vriendelijker te produceren nog slechts een topic. Tijdens deze editie is het duidelijk geworden dat je er gewoonweg niet meer omheen kunt. Er is een ware verandering in de mindset van brands en consumenten verwachten niet anders meer. Bijna ieder merk wijdt op z’n minst een deel van de collectie aan een meer duurzame en minder milieubelastende manier van produceren en is op zijn manier bezig met het verminderen van de afvalberg, het terugbrengen van de vervuiling van de zee door microvezel kunststoffen en het verbeteren van arbeidsomstandigheden en het productieproces op zich.

 

Neem synthetische micro vezel materialen. Voorheen onmisbaar in een outdoorcollectie. Nu wordt gezocht naar meer natuurlijke materialen als bamboe en (merino) wol of een combinatie van natuurlijke materialen om de juiste functionaliteit van een artikel te bereiken.

Maar ook tijdens de productie wordt gekeken naar de garens die worden gebruikt, zodat zo min mogelijk synthetisch onafbreekbaar materiaal in het afvalwater terecht komt. Een goede zaak.

Daarnaast liggen ook de textielververijen onder vuur. Velen moeten sluiten omdat ze niet meer kunnen voldoen aan de nieuwe standaarden. Er dreigen langere wachttijden voor veel merken om de stoffen in te kunnen laten verven.

 

Brands en consumenten vinden het ook belangrijk dat producten meer uit een lokale omgeving komen: “Made in Europe”. Dit om duidelijk te maken dat een goedkoop product uit China in combinatie met een vervuilende transport niet altijd de beste keus is. Kennis en innovatie behouden en lokaal produceren is dan een oplossing.

 

Gelukkig brengen deze veranderingen ook nieuwe innoverende productiemethoden aan het licht. Textiel wordt op een slimmere manier geproduceerd met zo min mogelijk afval.

Stoll heeft een breimachine ontwikkeld met 3D technologie; patroondelen worden in vorm gebreid, zodat er zo min mogelijk gestikt moet worden om het product in elkaar te zetten en er nauwelijks snijverlies is, dus geen afval. Diverse garens met verschillende functionaliteiten en rekbaarheid kunnen op bepaalde plekken in het patroon worden toegepast, zodat er een kledingstuk of schoen upper ontstaat, die optimaal past en functioneert. Daarnaast kun je garens toevoegen met specifieke eigenschappen zoals reflectie en elektriciteit om sensoren of batterijen op aan te sluiten. De sensoren detecteren op hun beurt oververhitting, onderkoeling of spierspanning. De batterijen kunnen bijvoorbeeld zorgen voor een gedeeltelijke verwarming dmv het opwarmen van koperdraden of voor het aansluiten van licht. Zo ontstaan er artikelen die ons optimaal ondersteunen tijdens onze activiteiten en met zo min mogelijk afval worden geproduceerd.

Kunststof materialen kunnen op hun beurt ook weer nagemaakt worden door middel van een natuurlijk proces. Zo is men bezig materialen te ontwikkelen die de waterdichtheid hebben van kunststof maar vervaardigd zijn van materialen van natuurlijke oorsprong. Levende organismen als bacteriën en algen laten groeien op een drager, of zoals gezien bij de Soul Salon; appelpulp op een katoenen ondergrond als vervanger van synthetisch en echt leer.

 

Naast al deze ontwikkelingen staat het design op zich een beetje in de schaduw.

Nieuwe kleuren zijn veelal afgeleid van natuurlijk geverfde materialen, of zijn daadwerkelijk op een natuurlijke manier geverfd. Trimmings brengen weer kleur aan in het artikel, maar zijn wel meer verfijnd; geen grote stoppers, cord ends en zipperpullers, tenzij ze van leer of katoen zijn, want die mogen worden gezien. Ritsen in verschillende kleuren brengen een extra kleuraccent.

Er zijn veel midlayers te zien. Vooral de gestepte, gewatteerde jasjes.. Daarnaast heeft bijna ieder merk wel een variatie van gequilte rokjes en shorts om over een broek of tight te dragen; lekker warm voor de koude dagen.

Ook de trimmings op rugzakken zijn subtieler. De belijning is slanker gesneden, zakken worden slim weggewerkt in schouderbanden of steken niet meer uit. Drawstrings en webbings zijn verfijnd. Draagsystemen zijn slimmer met minder materiaal en meer ademend door het slim toepassen van mesh materialen. Stoffen hebben een doffe uitstraling met min of meer het uiterlijk van gewassen katoenen canvas. Voor de tassen met een meer urban gebruik en uitstraling is het rugpand gestept of zelfs van wol gemaakt voor meer comfort.

 

Het straalt niet direct van het product af en misschien hoeft dat niet, maar er verandert veel in de vervaardiging van en de functionaliteit binnen het product en dat is een goede ontwikkeling. Het prijskaartje zal nog hoog zijn, maar zodra deze nieuwe productiemethoden uit de kinderschoenen zijn, zullen de kosten omlaag kunnen en vormt de prijs ook geen belemmering meer voor de massa.

Een kleine, knusse en inspirerende beurs die draait om innovatie en vernieuwing rondom duurzame productie.

Hier gaat het om innovatie en vernieuwing rondom hergebruik van grondstoffen, of nieuw gebruik van afval uit een andere productie, eerlijke productie, stimuleren van lokale productie en lokaal vakmanschap, behoud van natuur... noem maar op!
Zo sprak ik met 2 italiaanse dames  van "Happy Genie", een handtassenmerk. Zij verkochten één basismodel met een afneembare clutch en draagriem in een afwijkende kleur en/of print. Deze clutch is in meerdere kleuren en prints te verkrijgen en maakt je tas weer compleet anders zonder een volledig nieuw product te kopen.

Op zich niets nieuws, zou je zeggen. Tot zij mij uitlegden waar het product van gemaakt is: van appelpulp, een afvalproduct na het persen van appelsap. Deze appelpulp wordt gedroogd en kleurstof aan toegevoegd en de poeder wordt in een katoenen canvas drager geperst tot een materiaal dat lijkt op een kunststof leer. Geweldig!
De verkoopprijs van deze tassen ligt hoog en dat is misschien ook de grootste uitdaging. Dit heeft alleen een kans van slagen als het goedkoper kan worden aangeboden. 
Toch zijn er genoeg kledingmerken te vinden die recycled of eerlijk materiaal verwerken in hun producten zonder daar de hoofdprijs voor te vragen. 
Ik sprak met een dame die kurken accessoires verkocht van het merk Artelusa.

Ik zie je denken, kurk, daar is niets sexy aan. Maar ook in de kurk industrie is de innovatie in volle gang. Kurk wordt fijner, gladder en kan gekleurd worden. Het is goed bruikbaar voor kleding en accessoires en gaat lang mee, is hygiënisch licht van gewicht en gaat lang mee.

Het mooiste is nog dat je de kurkboom helpt door hem van zijn kurk te ontdoen. Dit wist ik niet. Als je een kurkboom met rust laat, kwijnt hij weg. Je moet hem af en toe zijn jas uittrekken. Je koopt kurk en je helpt de natuur! Hoe mooi kan het zijn!
Daarnaast heb ik nog met twee dames van Enschede Textielstad gesproken. Een initiatief om textielafval te gebruiken als grondstof voor nieuw te weven materialen. Het afval wordt gesorteerd op kleur en grondstof. Deze vormen beiden de basis voor de nieuw te maken stof. De stoffen worden dus niet opnieuw geverfd.

Ik vind het geweldig dat je iets bestaand kan gebruiken als uitgangspunt van je collectie! Hoezo een nieuwe kleurkaart. Eerst de restjes opmaken!
Het geeft mij inspiratie als ontwerper en hoop voor de toekomst!

Ik biedt vooral schetsen, ontwerpen, gedetailleerde technische tekeningen, print- en dessin voorstellen en materiaal- en kleursuggesties aan. Het valt (nog) niet helemaal binnen mijn portfolio. Maar wat niet is kan altijd zijn!
Een hoera voor wat komen gaat!

Warme kleuren en een uitbundige combinatie van prints en materialen

Voor winter 2018/19 laten de toonaangevende modemerken ons een explosie van kleur en een wilde variatie in prints en dessins zien. 
De typische herfstkleuren zetten door: Veel groenen, vooral de army en bottle green springen er uit in combinatie met petrol. Daarnaast veel wijnrood of bordeauxrood soms in combinatie met helderrood. Navy is niet de typische donkerblauw maar neigt een klein beetje naar de groene kant van de kleurencirkel. Nog steeds heel prominent aanwezig is de okergeel.

Wat nieuwer is de citoengroene kleur die zeker in combinatie met de andere tinten heel mooi en bijzonder is. 
Je ziet een wilde combinatie van prints en dessins. Veel twee of meerkleurige strepen, kleine panther prints in kleur en bloemen, groot en klein. 
Ook de combinatie van verschillende stijlen is te zien, bijvoorbeeld een grof gebreid luchtige truitje  in combinatie met een soepelvallende rok met wilde bloemenprint. Materialen zijn luchtig en vallen soepel. 
Minder uitgesproken dit keer was de roep om sustainability, een eerlijk productieproces, goede arbeidsomstandigheden en meer milieuvriendelijke materialen. Het product als design in materiaal en kleur stond dit keer meer op de voorgrond.

Een modebeurs als van oudsher.
En dat is jammer, een gemiste kans.

Sustainability, duurzaamheid, circulaire economie...Je kan en mag er niet meer omheen. Juist de innovatie in de productie van natuurlijke, minder milieubelastende materialen zou je bewust als uitgangspunt moeten nemen in de vernieuwing van deze doorgaans vervuilende industrie. 
Dit topic is overgelaten aan de Soul Salon in de Westergasfabriek. 

ISPO Munchen; een combinatie van innovatie, milieu en craftmanship

February 09, 2017

ISPO is een toonaangevende beurs op gebied van (winter) sport en outdoor kleding, accessoires en equipment.

Veel bedrijven en merken houden zich bezig met recyling en milieu belasting.

Een steeds terugkerende factor is het gebruik van minder milieu belastende materialen en productie methoden en de mogelijkheden om materialen en producten te recyclen. De consument wordt hiervan meer bewust gemaakt en kan vrolijk meedoen in het hergebruik van oude jassen om een tasje van te maken, zoals bij Patagonia.

Hiernaast zie je een tendens in de terugkeer van meer natuurlijke materialen als kurk, wol en dierenhaar.

Dit zijn van nature prima isolerende materialen en nemen weinig tot geen vocht op. Onze voorouders kenden de kwaliteiten van deze materialen. Er is een grotere hang naar craftmanship, het handmatige.

Ook in design is er een hang naar het verleden. Dit is niet nieuw, maar het verschil is groot met de merken die hun innovatie uiten in een cleaner en technisch design, zoals bijvoorbeeld canvas en leren straps tegenover welded zippers en lasercut perforaties voor ventilatie en de toepassing  van reflectie. De zoektocht naar het hoogste comfort in combinatie met techniek, durability en design.

Mooi eigenlijk is de combinatie van nieuwe innovaties met handcraft of natuurlijke materialen. Zo zijn er wollen isolerende stoffen, die geplakt zijn in plaats van gestikt, om verlies van warmte te voorkomen.

Seamless first layer kleding met warmte technologie van Clim8, maar met een bijna nostalgische uitstraling en outerlayers in hoog technische materialen maar die er uitzien als casual kledingstukken. Een hoog aaibaarheidsgehalte met de daarbij behorende isolerende werking is niet onbelangrijk (Ortovox). Ook vind je gebreide wollen kleding met windstopper en kleding dat machinaal in zijn geheel uit één stuk gebreid wordt. Daarnaast zie je ook een meervoudige toepassing of gebruik van één artikel zoals een rugzak die ook als duffel gedragen kan worden van Osprey of de moderne rugzak wheely van Kathmandu.

In de mode zie je voor dames juist een mannelijker silhouet opkomen; de wijdere modellen van weleer, maar zonder de oversized shoudervullingen. In de sport en outdoor die doorgaans weinig vrouwelijks biedt, stylen dames de soms wat mannelijke items nog met leuke details, prints en kleuren. Zo krijg je verrassende combinaties in kledingstijl en materiaal.

Spijkers&Spijkers

January 27, 2017

Wervelende show van koninginnen Spijkers&Spijkers tijdens de MB Fashion Week in de gasbrander Westergasfabriek.

Modefabriek Amsterdam

January 22, 2017

Twee dagen mode in Amsterdam.

Veel combinaties van kleur en prints voor vrouwen en mannen.

Een weekend lang masterclass Japanse verf- en patroontechnieken bij Maaike Gottschal van Textielfabrique.

Verschillende verftechnieken met Indigo en stik- en weefpatronen.

Dit weekend heb ik samen met 10 andere dames een tweedaagse masterclass Japanse verf- en patroontechnieken gevolgd bij Maaike Gotschal van Textielfabrique.

We hebben verfbaden met Indigo gemaakt. Verven met Indigo is een langdurig proces. De natuurlijke verfstof wordt al 4000 jaar gebruikt om natuurlijke materialen, maar vooral katoen zijn mooie diepe blauwe kleur te geven.

Met Shibori blokkeer je delen van de stof door vouwen, stikken, knopen, klemmen of binden. De geblokkeerde delen nemen geen kleurstof op, waardoor je prachtige patronen kan creeeren.

De techniek waarbij je de stof versiert met rijgdraden en deze aantrekt alvorens je hem in het Indigo bad doet, noemt men Karamatsu of Mokume.

Bij Itajime vouw je de stof harmonica gewijs in stroken, vierkanten of driehoeken. Je kan hierbij delen blokkeren door met knijpers of houtjes of plankjes te klemmen.

Kasuri is een techniek waarbij de draden worden afgebonden en geverfd. Door de draden in een patroon te verven en daarna te weven ontstaan er prachtige patronen in de geweven stof. Je kan hierbij de ketting, de inslag of beiden verven.

Shashiko is een stikpatroon opgebouwd uit kleine steken ter grootte van een rijstkorrel. Het was de arbeiders in het 17e eeuwse Japan alleen toegestaan deze kleine patronen op een blauwe stof te gebruiken om het onderscheid met de rijke klasse duidelijk te maken. Deze techniek werd gebruikt ter versiering en versteviging, maar vooral bij herstelwerkzaamheden. Zo ontstonden er na jaren prachtige samengestelde stoffen met verschillende materialen en stiksteken.

Het was een heel leuk, leerzaam, maar vooral gezellig weekend vol met informatie en handwerktechnieken. Erg fijn om weer eens met de handen bezig te zijn!

Please reload